ΠΟΛΙΤΗς

......... μέρες και νύχτες καλοκαιριού.......................Ιστοσελίδα για κοινωνικό-πολιτικά ζητήματα......... ...................Σεπτέμβριος 2017...

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

πολίτης //ουσιαστικό // κάτοικος πόλης που έχει πολιτικά δικαιώματα, ελεύθερος πολίτης |με γεν. |αντ. του ἰδιώτης |αντ. του ξένος 2. συμπολίτης |φρ. ἀγαθός πολίτης, χρηστὸς πολίτης, αντ. κακὸς πολίτης, πονηρὸς πολίτης |φρ. φύσει, γένει πολίτης=από τη γέννησή του ελεύθερος πολίτης |φρ.ποιῶ ή ποιοῦμαι τινά πολίτην=πολιτογραφώ, δίνω σε κπ. τα δικαιώματα ελεύθερου πολίτη Β. |το ουσ. ως επίθ. αυτός που ανήκει στην πόλη //Βασικό Λεξικό της Αρχαίας Ελληνικής

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Μετάφραση [Translate]

Ροή ειδήσεων

Κυριακή, 9 Οκτωβρίου 2011

Έξυπνοι δεν γεννιόμαστε… γινόμαστε!

 Του Μάριου Χατζηβασιλείου*
εφημερίδα "η σημερινή"
http://www.sigmalive.com/simerini




Καθίσατε ποτέ να σκεφτείτε τι είναι αυτό που ευθύνεται και κάποιοι άνθρωποι επιτυγχάνουν πράγματα και θαύματα στην επαγγελματική τους σταδιοδρομία, στον κλάδο τους ή στον όποιο τομέα δραστηριότητάς τους; Η εύκολη απάντηση είναι να τα αποθέσουμε όλα στην τύχη αυτών των ανθρώπων ή στη δυνατότητά τους να βρίσκονται στο κατάλληλο μέρος την κατάλληλη ώρα. Αν, όμως, διερωτηθεί κανείς και ψάξει το θέμα πιο βαθιά, τότε θα δει πως η σωστή απάντηση είναι πολύ πιο συγκεκριμένη και πολύ πιο στοιχειοθετημένη.
Σε μια διάλεξη που παρακολούθησα πρόσφατα, έμαθα πως έρευνα στο εξωτερικό έχει δείξει πως, για να επιτύχει κάποιος, πρέπει να αναλώσει γύρω στις 10.000 ώρες στο αντικείμενό του. Πρέπει να αφιερώσει ώρες ατέλειωτες κατά τις οποίες να εξασκείται, να μελετά, να μοχθεί. Μεγάλες προσωπικότητες, εξέχουσες όλες στο χώρο τους, όπως ο Μότσαρτ, οι Μπιτλς, ακόμη και ο Μισέλ Πλατινί, αφιέρωσαν κάπου τόσες ώρες - ίσως και περισσότερες, για να έχουν τα αποτελέσματα και να πετύχουν τα επιτεύγματα για τα οποία εμείς τους θαυμάζουμε σήμερα.
Ο μύθος που αναμασάμε ως γονείς, ενήλικες, ακόμη και ως κοινωνία, ότι τάχα εμείς τα… “πιάνουμε από την τάξη”, έχει καταρριφθεί, για να μην πω εξευτελιστεί. Στην τάξη γίνεται μόνο το πρώτο από τα τρία στάδια της μάθησης: Η διδασκαλία. Στην κατ’οίκον εργασία είναι που ο μαθητής θα δουλέψει το διδακτέο αντικείμενο και θα το εμπεδώσει για να το κάνει κτήμα του. Και θα προχωρήσει έτσι στο τρίτο και τελευταίο στάδιο της επανάληψης, για να το χωνέψει και να το θυμάται.
“Όλα τα αγαθά κόποις κτώνται”. Ρητό σοφό και απόλυτα συνυφασμένο με την πραγματικότητα. Υπάρχει, όμως, ακόμη ένας παράγοντας τον οποίο πρέπει να έχουμε πάντα κατά νουν όταν μεγαλώνουμε τα παιδιά μας. Τη θέληση. Ο δέκτης πρέπει να θέλει να λάβει από τον παραλήπτη, για να είναι το μήνυμα ξεκάθαρο και κατανοητό. Και προσέξτε! Δεν είπα ο μπαμπάς ή η μαμά του δέκτη. Ο δέκτης. Το ίδιο το παιδί. Τα παιδιά μας πρέπει να τα ενθαρρύνουμε για να θέλουν τη γνώση και να την επιζητούν από μόνα τους. Η πίεση και η υποχρεωτική μάθηση είναι γι' αυτά αγγαρεία, η οποία και αποτέλεσμα να έχει, θα είναι απλά προσωρινό και καθόλου εποικοδομητικό.
Είχα προσέξει πριν από κάποια χρόνια μια διαφήμιση στο δρόμο ενός εκπαιδευτηρίου και το σλόγκαν μού καρφώθηκε στο μυαλό από την πρώτη στιγμή: “Μάθε να μαθαίνεις” (να με συγχωρεί το εν λόγω εκπαιδευτήριο που δανείζομαι την ατάκα του). Πάγια αρχή στην αποτελεσματική διαδικασία της μάθησης είναι ο μαθητής να μάθει πώς να μαθαίνει. Πόσοι από εσάς έχουν παιδιά, κυρίως στην πρώτη τάξη του δημοτικού, και προβληματίζονται με τον τρόπο που διαβάζουν τα παιδιά τους; Είναι σωστός; Είναι αποτελεσματικός;
Ο αποδοτικότερος τρόπος για να μπορούν τα παιδιά να απορροφήσουν τις γνώσεις και να τις αφομοιώνουν, είναι αυτός: Να τους εξηγείτε και να τους υπενθυμίζετε γιατί η γνώση και η μόρφωση είναι σημαντικές. Να τους δώσετε τα εφόδια εκείνα που χρειάζονται για να θέλουν τα ίδια να πάνε στο σχολείο και να μάθουν. Για να θέλουν τα ίδια να ανοίξουν ένα βιβλίο και να ψάξουν την πληροφορία ή να βρουν από μόνα τους την όποια απάντηση.
Η ανάπτυξη της εξυπνάδας και της οξυδέρκειας βασίζεται και εξαρτάται αποκλειστικά από τα κεντρίσματα, τις εμπειρίες, τα βιώματα και τη δουλειά που το κάθε άτομο έχει κατά την περίοδο της ζωής του. Και αυτά εξαρτώνται από την οικογένειά του, το σχολείο του, τον κοινωνικό του κύκλο και το περιβάλλον στο οποίο δραστηριοποιείται. Δώστε, λοιπόν, στα παιδιά σας τα κίνητρα και τις ευκαιρίες εκείνες που χρειάζονται για να μάθει το μυαλό τους να δουλεύει και να σκέφτεται. Και θα δείτε! Θα δείτε πως θα σας εκπλήξουν με το τι μπορούν να καταφέρουν και να δημιουργήσουν. Κανείς δεν γεννιέται έξυπνος. Ο δείκτης νοημοσύνης είναι, για όλα τα βρέφη, ένα έμβρυο το οποίο θέλει καλλιέργεια, εναύσματα και προκλήσεις. Ως ενήλικες, γονείς και εκπαιδευτικοί, αυτή είναι η δουλειά μας και όχι να προσφέρουμε έτοιμες λύσεις στο πιάτο.
*Βοηθός Διευθυντής Μέσης Εκπαίδευσης
hadjivasilioum@pascal.ac.cy

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου