Ο Τζόσεφ Στίγκλιτζ αποδεικνύει ότι η αναστολή αποπληρωμής του χρέους μπορεί να είναι ευεργετική για μια χώρα και τον πληθυσμό της

  Οικονομία  

Ο Ερίκ Τουσέν σημειώνει: Ο Τζόζεφ Στίγκλιτς, βραβείο της Σουηδικής Τράπεζας για τις οικονομικές επιστήμες στη μνήμη του Άλφρεντ Νόμπελ το 2001, (...) προσφέρει ισχυρά επιχειρήματα σε εκείνους που πρεσβεύουν την αναστολή της αποπληρωμής των δημόσιων χρεών.

Από τότε που η Ευρωπαϊκή Ένωση πλήττεται κατά μέτωπο από τη κρίση του χρέους και πολλές χώρες στραγγαλίζονται από τους πιστωτές, εμφανίζεται στον ορίζοντα η προοπτική της παύσης πληρωμών. Η πλειοψηφία δεξιών και αριστερών οικονομολόγων εκτιμά ότι πρέπει να αποφευχθεί η διακοπή εξόφλησης του χρέους. Οι πιστώσεις που χορηγήθηκαν επειγόντως από τη Τρόικα στην Ελλάδα (Μάης 2010), στην Ιρλανδία (Νοέμβρης 2010), στη Πορτογαλία (Μάης 2011) και στη Κύπρο (Μάρτης 2013) χορηγήθηκαν με το πρόσχημα ότι έπρεπε να αποφευχθεί η στάση πληρωμών που θα είχε, όπως έλεγαν, καταστροφικές συνέπειες για τους πληθυσμούς των παραπάνω χωρών. Ωστόσο, βρίσκουμε σε πολλές οικονομικές έρευνες ισχυρά επιχειρήματα υπέρ της απόφασης αναστολής της αποπληρωμής του χρέους. Επιπλέον, σήμερα, είναι δύσκολο να αρνηθούμε ότι οι όροι που συνδέονται με αυτές τις πιστώσεις συνδυαζόμενοι με την αύξηση του χρέους έχουν δραματικές συνέπειες για τους λαούς, αρχής γενομένης από τον ελληνικό λαό. Έχει έλθει λοιπόν η ώρα να κατανοήσουμε ότι η αναστολή της αποπληρωμής του χρέους μπορεί να αποτελέσει μια δίκαιη επιλογή.

Ο Τζόζεφ Στίγκλιτς, βραβείο της Σουηδικής Τράπεζας για τις οικονομικές επιστήμες στη μνήμη του Άλφρεντ Νόμπελ το 2001, πρόεδρος του συμβουλίου οικονομολόγων του προέδρου Μπιλ Κλίντον από το 1995 μέχρι το 1997, κύριος οικονομολόγος και αντιπρόεδρος της Παγκόσμιας Τράπεζας από το 1997 μέχρι το 2000, προσφέρει ισχυρά επιχειρήματα σε εκείνους που πρεσβεύουν την αναστολή της αποπληρωμής των δημόσιων χρεών. Σε ένα συλλογικό βιβλίο (1) που δημοσιεύτηκε το 2010 από το πανεπιστήμιο της Οξφόρδης, υποστηρίζει ότι η Ρωσία το 1998 και η Αργεντινή κατά τη δεκαετία του 2000 απέδειξαν ότι η μονομερής αναστολή της αποπληρωμής του χρέους μπορεί να αποδειχθεί ευεργετική για τις χώρες που παίρνουν αυτή την απόφαση: «Τόσο η θεωρία όσο και η πρακτική βεβαιώνουν ότι η απειλή περί κλεισίματος της στρόφιγγας ήταν πιθανόν υπερβολική» (σελ. 48).

Όταν μια χώρα πετυχαίνει να επιβάλει μείωση του χρέους στους πιστωτές της και ανακυκλώνει τα ποσά που προορίζονταν προηγουμένως στην αποπληρωμή για να χρηματοδοτήσει μια επεκτατική φορολογική πολιτική, αυτό δίνει θετικά αποτελέσματα: «Σε αυτό το σενάριο, ο αριθμός των ντόπιων επιχειρήσεων που χρεοκοπούν μειώνεται τόσο επειδή τα τοπικά επιτόκια είναι χαμηλότερα από εκείνα που θα υπήρχαν αν η χώρα είχε συνεχίσει να αποπληρώνει το χρέος της (2) όσο και επειδή βελτιώνεται η γενική οικονομική κατάσταση. Καθώς ενισχύεται η οικονομία, τα φορολογικά έσοδα αυξάνονται, γεγονός που βελτιώνει ακόμα περισσότερο το δημοσιονομικό περιθώριο της κυβέρνησης. (…) Όλα αυτά σημαίνουν ότι η χρηματοπιστωτική θέση της κυβέρνησης ενισχύεται, καθιστώντας περισσότερο (και όχι λιγότερο) πιθανό το γεγονός να θέλουν οι πιστωτές να χορηγήσουν και πάλι δάνεια.» (σελ. 48) Και προσθέτει: «Εμπειρικά, υπάρχουν ελάχιστες αποδείξεις ότι η ιδέα μιας στάσης πληρωμών προκαλεί μια μακρά περίοδο αποκλεισμού από τη πρόσβαση στις χρηματαγορές. Η Ρωσία μπόρεσε να δανειστεί και πάλι από τις χρηματαγορές δυο χρόνια μετά από τη στάση πληρωμών της που είχε αποφασιστεί μονομερώς, και χωρίς προηγούμενη διαβούλευση με τους πιστωτές. (…) Κατά συνέπεια, η απειλή να δούμε τη στρόφιγγα των πιστώσεων να κλείνει δεν είναι πραγματική» (σελ.49)

2015-01-29 03 Stiglitz 2 

Κατά τον Τζόζεφ Στίγκλιτς, υπάρχουν ορισμένοι που πιστεύουν ότι ένας από τους κεντρικούς ρόλους του ΔΝΤ είναι να επιβάλει το υψηλότερο δυνατό τίμημα στις χώρες που θα ήθελαν να κάνουν στάση πληρωμών, και είναι πολλές οι χώρες που συμπεριφέρονται σαν να πίστευαν αυτή την απειλή. Εκτιμά ότι παίρνουν λάθος δρόμο: «Το γεγονός ότι η Αργεντινή τα πήγε τόσο καλά μετά από τη στάση πληρωμών της, και χωρίς να έχει την υποστήριξη του ΔΝΤ (ή ίσως επειδή δεν είχε την υποστήριξη του ΔΝΤ), μπορεί να οδηγήσει στην αλλαγή αυτής της δοξασίας» (σελ. 49).

Θέτει επίσης ξεκάθαρα υπό αμφισβήτηση τους τραπεζίτες και λοιπούς πιστωτές που έχουν χορηγήσει μαζικά δάνεια χωρίς να έχουν εξακριβώσει σοβαρά τη φερεγγυότητα των χωρών που δανείζονταν ή, ακόμα χειρότερα, που δάνεισαν γνωρίζοντας θαυμάσια ότι το ρίσκο στάσης πληρωμών ήταν πολύ υψηλό. Προσθέτει ότι, επειδή οι δανειστές απαιτούν από κάποιες χώρες υψηλά επιτόκια εξαιτίας των ρίσκων που αναλαμβάνουν, είναι εντελώς φυσιολογικό να αντιμετωπίζουν απώλειες που οφείλονται σε μια διαγραφή του χρέους. Αυτοί οι δανειστές δεν είχαν παρά να χρησιμοποιήσουν τα υψηλά επιτόκια που εισέπρατταν ως πρόβλεψη για δυνατούς κινδύνους. Καταγγέλλει επίσης τα «αρπακτικά» δάνεια που οι τραπεζίτες χορήγησαν ελαφρά τη καρδία στις χρεωμένες χώρες (σελ.55).

Συμπερασματικά, ο Στίγκλιτς πρεσβεύει ότι οι δανειστές πρέπει να αναλαμβάνουν τα ρίσκα που παίρνουν (σελ. 61). Στο τέλος της συμβολής του, εκτιμά ότι οι χώρες που παίρνουν το δρόμο της στάσης πληρωμών ή της επαναδιαπραγμάτευσης με στόχο να πετύχουν μια απομείωση του χρέους θα χρειαστούν να επιβάλλουν ένα προσωρινό έλεγχο των συναλλαγών και/ή φόρους προκειμένου να αποθαρρύνουν τη φυγή κεφαλαίων (σελ.60). Υιοθετεί τη θεωρία του απεχθούς χρέους και δηλώνει ότι αυτό πρέπει να ακυρωθεί (σελ. 61). (3)

Και άλλοι οικονομολόγοι λένε τα ίδια με τον Τζόζεφ Στίγκλιτς

Ο Στίγκλιτς δεν είναι ο μόνος που υπερασπίζεται αυτή τη θέση. Σε ένα άρθρο δημοσιευμένο στο Journal of Development Economics (4) με τίτλο «The elusive costs of sovereign defaults”, ο Eduardo Levy Yeyati και ο Ugo Panizza, δυο οικονομολόγοι που εργάστηκαν για τη Διαμερικανική Τράπεζα Ανάπτυξης, παρουσιάζουν τα συμπεράσματα των εμπεριστατωμένων ερευνών τους σχετικά με τις στάσεις πληρωμών σε καμιά σαρανταριά χώρες. Ένα από τα κύρια συμπεράσματά τους είναι το ακόλουθο: «Οι περίοδοι στάσης πληρωμών σημαδεύουν την αρχή της οικονομικής ανάκαμψης». (5) Δεν θα μπορούσαμε να το πούμε καλύτερα.

Σημειώσεις

(1) Herman, Barry; Ocampo, José Antonio; Spiegel, Shari, 2010, Overcoming Developing Country Debt Crises OUP Oxford, Oxford, 2010.

(2) Πράγματι, ένας από τους όρους που βάζει το ΔΝΤ όταν έρχεται να βοηθήσει μια χώρα στο χείλος της στάσης πληρωμών είναι να αυξήσει τα τοπικά επιτόκια. Αν μια χώρα δεν σεβαστεί τους όρους του ΔΝΤ, τότε μπορεί αντίθετα να μειώσει τα επιτόκια προκειμένου να αποφύγει όσο είναι δυνατό τις χρεοκοπίες επιχειρήσεων.

(3) Ο Τζόζεφ Στίγκλιτς υπερασπίστηκε αυτή τη θέση πολλές φορές στη διάρκεια των δέκα τελευταίων χρόνων. Βλέπε ειδικά το βιβλίο του «Η μεγάλη αυταπάτη», εκδόσεις Λιβάνη-Νέα Σύνορα.

(4) Journal of Development Economics 94 (2011), σελ. 95-105.

(5) «Default episodes mark the beginning of the economic recovery».

*Ο Ερίκ Τουσέν είναι πρόεδρος του βελγικού τμήματος της Επιτροπής για την Ακύρωση του Χρέους του Τρίτου Κόσμου (CADTM), μέλος του Επιστημονικού Συμβουλίου της ATTAC Γαλλίας, και του Διεθνούς Συμβουλίου του Παγκόσμιου Κοινωνικού Φόρουμ. Είναι διδάκτωρ πολιτικών επιστημών των πανεπιστημίων της Λιέγης και του Παρισιού VIII. Έχει γράψει δεκάδες βιβλία που έχουν μεταφραστεί σε δεκάδες γλώσσες και έχουν εκδοθεί σε άλλες τόσες χώρες. 

Μετάφραση: Γιώργος Μητραλιάς

- από το: 

http://left.gr/news/o-tzosef-stigklitz-apodeiknyei-oti-i-anastoli-apopliromis-toy-hreoys-mporei-na-einai-eyergetiki#sthash.IYPsJpBN.dpuf

Γιώργος Βήχας: Σας ευχαριστώ όλους για την στήριξη

   ΠΟΛΙΤΙΚΗ   

Γιώργος Βήχας, Γιατρός στο Μητροπολιτικό Κοινωνικό Ιατρείο Ελληνικού

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Θέλω να σας ευχαριστήσω όλες και όλους μέσα από την καρδιά μου όχι μόνο γιατί πάνω από 14,250 από εσάς με τιμήσατε - με την ουσία της λέξης - με την ψήφο σας, αλλά και για την γενναιοδωρία που εισέπραξα από τα λόγια σας, μια γενναιοδωρία που με συγκίνησε πάρα πολύ!

Ήταν ένας δύσκολος αγώνας που ξεκίνησε μόλις 2 βδομάδες πριν τις εκλογές και έγινε αποκλειστικά και μόνο με την βοήθεια εθελοντών φίλων. Δυστυχώς δεν κατάφερα να εκλεγώ. Για μένα όμως ήταν μια πρωτόγνωρη εμπειρία αυτό που έζησα, η συμμετοχή μου δηλαδή σε έναν προεκλογικό αγώνα, και αυτό που χάρηκα πιο πολύ απ' όλα ήταν η επαφή μου με όλους εσάς. Είτε στις εκδηλώσεις και ομιλίες σε όλη την περιφέρεια Αττικής, είτε μέσω του διαδικτύου.

Η ανατροπή που έγινε την Κυριακή αποτελεί μια πρώτη δικαίωση του αγώνα που έχουμε δώσει τα τελευταία τέσσερα χρόνια, έναν αγώνα που θα συνεχίσουμε μέχρι την τελική δικαίωση. Υπόσχομαι ότι θα συνεχίσω να παλεύω μέχρι να ανοίξει πλήρως το Εθνικό Σύστημα Υγείας προς όλους τους πολίτες που το έχουν ανάγκη.

Τώρα αρχίζουμε τις δύσκολες μάχες ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ για να φέρουμε την Δημοκρατία και την αξιοπρέπεια στην χώρα μας.

ΚΑΛΟΝ ΑΓΩΝΑ!

Αλέξης Τσίπρας από την Ομόνοια: "Οι λαοί θα φέρουν την αλλαγή στην Ελλάδα και την Ευρώπη - θα νικήσουμε"

 

 Μήνυμα νίκης, αυτοδυναμίας του ΣΥΡΙΖΑ και αυτοδύναμης Ελλάδας στην Ευρώπη απηύθυνε ο Αλέξης Τσίπρας, από τη μεγαλειώδη κεντρική προεκλογική συγκέντρωση του ΣΥΡΙΖΑ στην Ομόνοια.
«Ο φόβος τελείωσε, την Κυριακή ο λαός μας θα γράψει ιστορία, πάμε όλοι μαζί ό,τι κι αν ψηφίζαμε χθες» υπογράμμισε στο ενωτικό του κάλεσμα ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ, ώστε από τη Δευτέρα να τελειώσουμε μια για πάντα με τη διαπλοκή και τη διαφθορά, με τον κομματισμό και το ρουσφέτι, με τις αντιλήψεις και τις πρακτικές του πελατειακού κράτους.



Ο Αλέξης Τσίπρας ξεκαθάρισε ότι ο ΣΥΡΙΖΑ δεν πρόκειται να συγκυβερνήσει μαζί με τους εντεταλμένους των μνημονίων, ενώ διαβεβαίωσε ότι η Ελλάδα με την κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ θα διαπραγματευτεί με δύναμη, αποφασιστικότητα και με συμμαχίες στην Ευρώπη το επαχθές και μη βιώσιμο χρέος.



Ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ τόνισε πως έχουμε όραμα μια χώρα με δικαιοσύνη, ισότητα και δημοκρατία με ίσες ευκαιρίες για όλους, δεσμεύτηκε για την προστασία του 99% της κοινωνίας που λεηλατήθηκε από το μνημόνιο, ενώ υπογράμμισε το σχέδιο για την αντιμετώπιση της ανθρωπιστικής κρίσης και της επανεκκίνησης της οικονομίας.

Παράλληλα, κατηγόρησε τον Αντώνη Σαμαρά ότι, προκειμένου να κρατηθεί στην εξουσία, έχει επιδοθεί σε μια διχαστική υπερπαραγωγή τρόμου. «Ποτέ άλλοτε», είπε, «ένας πρωθυπουργός δεν δυσφήμισε τόσο τη χώρα του, τη δημοκρατία και το λαό του, όσο ο Αντώνης Σαμαράς.



«Φυσάει άνεμος δημοκρατικής αλλαγής στην Ευρώπη, η ελπίδα έρχεται», τόνισε σε χαιρετισμό του από την Ομόνοια, στην ελληνική γλώσσα, ο ηγέτης του Ποδέμος, Πάμπλο Ιγκλέσιας. Εκτός από τις χιλιάδες κόσμου, παρόντες ο επικεφαλής του Κομμουνιστικού κόμματος Γαλλίας, Πιερ Λοράν, αντιπροσωπείες κομμάτων, συνδικάτων, οργανώσεων και κινημάτων από όλο τον κόσμο.

Κοινό μέτωπο με τον ΣΥΡΙΖΑ ενάντια στη λιτότητα της Άνγκελα Μέρκελ, προανήγγειλε νωρίτερα μιλώντας στο Κόκκινο ο Πάμπλο Ιγκλέσιας. Πρόσθεσε ότι «Σαμαράς και Ραχόι είναι οι αποτυχημένες εκδοχές της Άνγκελα Μέρκελ, που με τις πολιτικές που ακολούθησαν, επιδείνωσαν την ανεργία, τη λιτότητα και το χρέος».

Σήμερα Παρασκευή στις 3 το μεσημέρι η διακαναλική συνέντευξη του Αλέξη Τσίπρα. 

Την Παρασκευή στις 15.00 η διακαναλική συνέντευξη του Προέδρου του ΣΥΡΙΖΑ στο Ζάππειο Μέγαρο.

Το παρών έδωσαν και ο επικεφαλής του Κομμουνιστικού κόμματος της Γαλλίας, Πιερ Λοράν και ο Πάμπλο Ιγκλέσιας του Podemos.

Αντιπροσωπείες κομμάτων, οργανώσεων, κινημάτων και συνδικάτων από όλο τον κόσμο παραβρέθηκαν στην Αθήνα για την κεντρική ομιλία του Αλέξη Τσίπρα σήμερα, αλλά για συμμετοχή στις εκλογικές δραστηριότητες του ΣΥΡΙΖΑ μέχρι την Κυριακή των εκλογών.

Ενδεικτικά, μεταξύ άλλων στην Αθήνα βρίσκεται αντιπροσωπεία του Κόμματος της Ευρωπαϊκής Αριστεράς με επικεφαλής τον Πρόεδρο Pierre Laurent και τις Αντιπροέδρους Maite Mola και Marisa Matias.

Αντιπροσωπείες του Podemos με επικεφαλής τον Pablo Iglesias, της Ενωμένης Αριστεράς της Ισπανίας με επικεφαλής τον συντονιστή Cayo Lara και τον επικεφαλής τους στις εκλογές Alberto Garzon, των Πράσινων της Καταλονίας με επικεφαλής τον Πρόεδρο Joan Herrera, των Πράσινων της Γαλλίας με επικεφαλής τον εκπρόσωπο τύπου Julien Bayou, του Γαλλικού Κομμουνιστικού Κόμματος με επικεφαλής την Υπεύθυνη Διεθνών Σχέσεων Lydia Samarbakhsh, από το Κόμμα της Αριστεράς με επικεφαλής την Raquel Garrido.

Από τη Γαλλία βρίσκεται επίσης αντιπροσωπεία μελών του Σοσιαλιστικού Κόμματος με επικεφαλής το μέλος του Πολιτικού Γραφείου Gerard Filoche.

Πολυπληθής αντιπροσωπεία έρχεται από την Ιταλία και ανάμεσά τους βρίσκονται οι Paolo Ferrero από τη Rifondazione Comunista, Nicki Vendola από τη SEL, Μassimo Torrelli από την Altra Europa con Tsipras, Luciana Castellina πρώην ευρωβουλευτίνα, Pascualina Napoletano, πρώην πρόεδρος των ευρωπαίων σοσιαλιστών και τον Maurizio Landini, γενικό γραμματέα του συνδικάτου FIOM.

Από τη Γερμανία ο συμπρόεδρος του Die Linke, Bernd Riexinger, από τη Σουηδία ο πρόεδρος της Σουηδικής Αριστεράς Jonas Sjosdet, από τη Φιλανδία ο πρόεδρος της Αριστερής Συμμαχίας Paavo Archinmaki.

Έρχονται επίσης αντιπροσωπείες βουλευτών και εκπρόσωποι οργανώσεων και κομμάτων από τη Δανία, την Ιρλανδία, το Βέλγιο, τη Μεγάλη Βρετανία, τη Σκωτία όπως και από την Τουρκία με επικεφαλής τον συμπρόεδρο του ODP, Alper Tas.

Τέλος, βρίσκεται στην Αθήνα αντιπροσωπεία από την Αυστραλία και από τη Λατινική Αμερική. Εκτός από τους πρέσβεις πολλών χωρών που θα συμμετάσχουν στην ομιλία της Πέμπτης, έχουν έλθει αποστολές από τη Βραζιλία με επικεφαλής τον Jualiano Medeiros, υπεύθυνο Διεθνών Σχέσεων του PSOL, από την Αργεντινή με επικεφαλής τον γερουσιαστή Juan Manuel Irrazabal και τον Alejandro Bodart, γενικό γραμματέα του MST.

- από το: http://www.stokokkino.gr/article/1000000000003270/kentriki-proeklogiki-sugkentrosi-tou-SURIZA-stin-Athina#sthash.Fxs34m3N.dpuf

Μηνύματα φόβου χωρίς αποδέκτες

   Αρθρογραφία   

 

Άρθρο του Χαράλαμπου Πουλόπουλου.


Ευτυχώς, η πολιτική στρατηγική του φόβου που κλιμακώνεται ενόψει των εκλογών γίνεται πλέον ευρύτερα αντιληπτή από την ελληνική κοινωνία. Οι αλλεπάλληλες απώλειες των πολιτών καθιστούν όλο και δυσκολότερη την εξαπάτησή τους.

Μετά την υπογραφή του μνημονίου, η Ελλάδα απαξιώθηκε, απομονώθηκε και μετατράπηκε σε εργαστήρι εφαρμογής ακραίων πολιτικών λιτότητας. Το «πείραμα» αυτό οδήγησε έξι εκατομμύρια τριακόσιες χιλιάδες ανθρώπους να ζουν σε κατάσταση φτώχειας ή υπό την απειλή της, σύμφωνα με την έκθεση του 2014 του Γραφείου Προϋπολογισμού Κράτους της Βουλής. Η μεσαία τάξη κατέρρευσε σαν χάρτινος πύργος, οι φτωχοί έγιναν φτωχότεροι, οι πλούσιοι πλουσιότεροι και η κοινωνική ανισότητα εντάθηκε με τον πλούτο να συγκεντρώνεται σε μια ελάχιστη μειοψηφία.

Με τα συνεχή, βίαια και απρόβλεπτα μέτρα επιδιώχθηκε η ψυχική εξουθένωση και η υποταγή των πολιτών, ώστε να αφήσουν την τύχη τους στην πολιτική και οικονομική εξουσία μιας ολιγαρχίας και μιας ομάδας διεθνών γραφειοκρατών που έδιναν οδηγίες για την επίτευξη του λογιστικού πλεονάσματος.

Παράλληλα, με τη στοχοποίηση των πλέον κοινωνικά ευάλωτων ομάδων, ενίσχυσαν την πολιτική καταστολής ως μέσο «προστασίας» των πολιτών αλλά και επίδειξης ισχύος απέναντι σε κάθε μορφής αντίδραση.

Δημιουργήθηκε έτσι για τους πολίτες μια κατάσταση εσωτερικευμένης καταπίεσης, ώστε, ενώ υφίστανται τις δραματικές επιπτώσεις της λιτότητας, να δέχονται άκριτα κάθε μέτρο που επιβάλλεται, για να μην έρθουν τα χειρότερα. Οι απολύσεις, οι μειώσεις, οι περικοπές και η εκποίηση της δημόσιας περιουσίας μετονομάστηκαν σε μεταρρυθμίσεις για το δικό τους καλό. Επίσης, μοιράζοντας την ευθύνη για την κρίση σε διάφορες ομάδες, επαγγελματικές, συνδικαλιστικές κ.ά., ενισχύθηκε η ενοχοποίηση ενός ολόκληρου λαού. Σε αυτό το πλαίσιο κάθε αντίλογος, κάθε αντίσταση, κάθε διεκδίκηση επιβαρύνει τη θέση της χώρας και μπορεί να επιφέρει τα χειρότερα. Σε αυτό το πλαίσιο συρρικνώθηκε το κοινωνικό κράτος, ξηλώθηκαν οι νόμοι για την προστασία των εργαζομένων, παραβιάστηκαν τα ανθρώπινα δικαιώματα.

Με την καλλιέργεια της εσωτερικευμένης καταπίεσης που συνοδεύεται από συναισθήματα ντροπής, φόβου, παραίτησης, απομόνωσης -ακόμη και από έκφραση ευγνωμοσύνης προς τους «σωτήρες» που καταφέρνουν να συντηρήσουν μια κατάσταση οριακής επιβίωσης για τους πολίτες- επιτυγχάνεται η αδράνεια και η εξάλειψη της προσδοκίας και της ελπίδας για ανατροπή και αλλαγή πορείας.

Στα πρόθυρα της κάλπης χρειάζεται να αναλογιστεί κανείς ποιες είναι οι πραγματικές αιτίες που οδήγησαν τη χώρα μας στην κρίση. Ποιους πλήττουν και ποιους ωφελούν οι πολιτικές λιτότητας που εφαρμόζονται στην Ελλάδα αλλά και στην Ευρώπη και αλλού. Γιατί το όραμα για μια καλύτερη ζωή και μια δίκαιη κοινωνία είναι απαγορευμένο, για να μην καταστραφεί η χώρα.

Ο λαός έχει την υπέρτατη ευθύνη που είναι κατά τη δημοκρατία οι εκλογές. Καλείται να τοποθετηθεί απέναντι στις πολιτικές που εφαρμόζονται για την έξοδο από την κρίση, να εγκρίνει τη συνέχισή τους, να τις αμφισβητήσει ή να τις απορρίψει. Μπροστά σε μια αλλαγή, σε μια νέα κατάσταση, υπάρχει πάντα η ανησυχία, υπάρχει όμως και η ελπίδα. Το σίγουρο είναι ότι η διατήρηση της υπάρχουσας κατάστασης ως μονόδρομου μόνο δεινά έχει επιφέρει και όσο διαιωνίζεται τόσο περισσότερες απώλειες μετράμε. Το ενδεχόμενο της αποτυχίας μιας διαφορετικής διακυβέρνησης της χώρας από την αριστερά, μπορεί να φοβίζει κάποιους και να τους καθιστά αναποφάσιστους. Η ενδεχόμενη επιτυχία της ωστόσο, φοβίζει περισσότερο όσους καλλιεργούν τον πολιτικό φόβο.

*Ο Χαράλαμπος Πουλόπουλος είναι αναπληρωτής Καθηγητής Κοινωνικής Εργασίας, Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο Θράκης

_______________
από την huffingtonpost.gr -από το: http://www.stokokkino.gr/article/1000000000003172/Minumata-fobou-xoris-apodektes#sthash.HXWzJRoQ.dpuf

The Red Project 01 -Τηλεόραση από το "στο κόκκινο" και το "ThePressProject"

Ο Κώστας Αρβανίτης και η Μαριλένα Κατσίμη παρουσιάζουν τον Γιώργο Κύρτσο, τον Δημήτρη Παπαδημούλη και τον Παντελή Καψή. 

Στο πάνελ, εκ μέρους του ThePressProject ο Κώστας Εφήμερος.

Στο πλευρό του Τσίπρα ο επικεφαλής των Podemos

  ΠΟΛΙΤΙΚΗ  

Στην Αθήνα έρχεται ο επικεφαλής των Podemos, Πάμπλο Ιγκλέσιας, με σκοπό να παράσχει πολιτική στήριξη στον Αλέξη Τσίπρα, ενόψει των εκλογών της 25ης Ιανουαρίου.

Όπως αναφέρουν οι πληροφορίες θα έρθει την ερχόμενη Πέμπτη, όπου ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ θα πραγματοποιήσει την τελευταία προεκλογική του συγκέντρωση στην Αθήνα.

Η κίνηση αυτή θεωρείται ως… αντιπερισπασμός στην επίσκεψη Ραχόι που ερμηνεύτηκε ως στήριξη στον Σαμαρά.

___________________

http://ysterografa.gr/

ΑΠΟ ΤΊ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΚΙΝΔΥΝΕΥΟΥΜΕ.

Δώσε φόβο, μάστορα!..

  

  Είναι τόσο χοντροκομμένη, τόσο γκροτέσκα η τρομολαγνική - τρομοκρατική προπαγάνδα τους, ..που προκαλεί, αυτό που πάντα η υπερβολή προκαλεί: το γέλιο!

Και στην χειρότερη περίπτωση προκαλεί την αδιαφορία, ή ακόμη και την αντίδραση.

Γι αυτό, εκφοβίστε μας κι άλλο! Αντέχουμε. Μπορεί να την βρίσκουμε κιόλας!Πεισμώνουμε καλύτερα.

Όμως αν θέλατε να μας τρομάξετε στ' αλήθεια, να μας κοπούν τα ήπατα και κάθε διάθεση γέλιου,

..θα έπρεπε να κάνετε έναν απολογισμό της διακυβέρνησής σας, τα πεπραγμένα σας τέλος πάντων,

..για να δούμε ποιο είναι το πραγματικό διακύβευμα των εκλογών, ΑΠΟ ΤΊ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΚΙΝΔΥΝΕΥΟΥΜΕ. Θα έπρεπε να μας πείτε:

     Πόσο ήταν το δημόσιο χρέος όταν αναλάβατε και πόσο είναι σήμερα;
     Πόσο ήταν το Ακαθάριστο Εθνικό Προϊόν και πόσο έχει πέσει σήμερα;
     Πόσοι ήταν οι μισθοί και οι συντάξεις και πόσο είναι σήμερα;
     Ποιά ήταν η δύναμη και η αντοχή των ασφαλιστικών ταμείων και πόση είναι σήμερα;
     Πόσες επιχειρήσεις κλείσανε από τότε που κυβερνάτε;
     Πόσοι ήταν οι άνεργοι τότε και πόσοι είναι σήμερα;
     Πόσοι είχαν αυτοκτονήσει μέχρι τότε και πόσοι μέχρι σήμερα;
     Πόσες ήταν οι κρατικές δαπάνες για την Υγεία και την Παιδεία και πόσες είναι σήμερα;

     Κι ακόμα:
    Έχουν πέσει καθόλου από τότε οι βουλευτικές αποζημιώσεις, τα επιδόματα και τα κάθε είδους προνόμια;
      Μειώθηκαν καθόλου τα έξοδα της Προεδρίας της Δημοκρατίας, του Μεγάρου Μαξίμου, τηςΒουλής;
     Πόσα ήταν τελικά τα εκατομμύρια δανεικών ευρώ του Μεγάρου Μουσικής που μετακυλήθηκαν στις πλάτες των πολιτών;
     Πόσα εκατομμύρια ευρώ δανεικά χορήγησαν οι συστημικές τράπεζες στις προβληματικές επιχειρήσεις των ΜΜΕ,  και πόσα στις μικρομεσαίες επιχειρήσεις μπας και επιβιώσουν;
     Γιατί διορίζατε πάντα ως Υπουργούς των Οικονομικών, τσιράκια και εγκάθετους του τραπεζικού συστήματος;
     Γιατί κυβερνήσατε με Πράξεις Νομοθετικού Περιεχομένου;
     Πόσες χιλιάδες άσχετες πλην αντιλαϊκές ή ''φωτογραφικές''  τροπολογίες περάσατε ''νύχτα'' σε άσχετα νομοσχέδια;
     Πόσες φορές δεν πειθαρχήσατε σε δικαστικές αποφάσεις που δικαίωναν ομάδες εργαζομένων, ή κλάδους ολόκληρους;
     Πόσες φορές καταπατήσατε το Σύνταγμα και αλλοιώσατε πρακτικά και ουσιαστικά την μορφή του Πολιτεύματος;
     Και εν τέλει: ΤΊ ΘΑ ΓΙΝΟΤΑΝ ΑΝ ΞΑΝΑΕΚΛΕΓΟΣΑΣΤΑΝ;
   
     Αυτή είναι πραγματική τρομοκράτηση,
     ..και όχι η γιαλαντζί που εσείς κάνετε από τα εργολαβικά και άλλα κανάλια!
     Ούτε να μας τρομοκρατήσετε σωστά δεν ξέρετε!
     Παντελώς άχρηστοι.
     Και θέλετε και να σας ψηφίσουμε!..